Όμως κάθε φορά που επισκέπτομαι το διαδικτυακό μου "σπίτι", μπαίνω σε διαδικασίες ανακαίνισης. Σβήνω πράγματα που δεν μ'αρέσουν πια, ρετουσάρω κείμενα με λαθάκια, αναστηλώνω ρημαγμένες απ'τον χρόνο αναρτήσεις, απογοητεύομαι περισσότερο απ'ότι γοητεύομαι.
Και αμφιταλαντεύομαι... Ανάμεσα σε αυτά που λέω και σ'αυτά που θέλω να πω, αυτά που έκανα και αυτά που θέλω να κάνω, τη ζωή που έζησα και τη ζωή που μπορώ (;;;) να ζήσω.
Και φοβάμαι... Ότι δεν έχω πια καμμία μα καμμία έμπνευση, ότι θα χάσω πάλι την όρεξη μου, ότι για άλλη μια φορά (τρίτη αν θυμάμαι καλά) θ'αφήσω πάλι στη μέση τα πάντα και θα αρχίσω πάλι να απογοητεύομαι και... πάλι από την αρχή.
Και το χειρότερο απ'όλα είναι ότι στέκομαι μπροστά από την οθόνη μου πάνω από μια ώρα τώρα, σβήνω και ξαναγράφω και σβήνω ξανά και σκέφτομαι δυο και τρεις φορές κάθε μου λέξη και πάλι δεν μου βγαίνει.
Όμως, μου λείπει το blog μου, έστω κι αν μείνει μισό, έστω κι αν το επισκέπτομαι κάθε πανσέληνο, έστω κι αν γράφω ανοησίες, θα τό'χω...
Νύσταξα τώρα, καληνύχτα...
6 έβαλαν ένα χεράκι:
Καλώς ήρθες και ας άργησες!!! :)
Μας ανησύχησες και μας έλειψες!
Να γράφεις όποτε το νοιώθεις αρκεί να μην χάνεσαι!
Και τα παλαιότερα κείμενά σου μη τα σβήνεις, είναι κομμάτι από το παρελθόν σου, από τη ζωή σου και μας αρέσουν όπως είναι!!!!! :-)
γράφε όποτε νομίζεις και θέλεις, μην σβήνεις ποτέ. Καλό σου βράδυ.
Καλημέρα και ευχαριστώ για τα καλοσωρίσματα.
Θα τα λέμε (λέω τώρα...) :))
ΥΓ. Κάποια, πολύ παλιά, ήδη έχουν σβηστεί. Σκέφτομαι ν'αλλάξω λίγο προσανατολισμό στο blog. Θα δούμε...
Πού είσαι γλυκό μου αγόρι εσύ; Μου έλειψες!
Επέστρεψα, ελπίζω λίγο χαλαρός Μανουλομάμουλο...
Εσύ που βρίσκεσαι;;;
Εγώ δεν έχω επιστρέψει ακόμη (και δεν ξέρω πότε θα το κάνω).. Θα μπαίνω όμως για να διαβάζω 5-6 παλιούς αγαπημένους.
Βρίσκομαι εκεί που βρισκόμουνα... προσπαθώντας να κάνω πράγματα που να γουστάρω...
Δημοσίευση σχολίου