Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

...

Ξαφνικά, επιθυμία για έκφραση. Το θέμα γνωστό, κάθε χρόνο εκεί. Κι οι λέξεις εκεί. Αρχικά στο μυαλό, μετά στο χαρτί. Μαύρες κουκίδες σε άσπρο φόντο.

Καλοκαίρι. Ζέστη. Ήλιος. Θάλασσα. Ίσκιος. Ραστώνη. Ελευθερία. Χρόνος. Ηρεμία. Επιθυμία. Έρωτας. Ευτυχία.

Ευτυχία...

Βαριές κουβέντες. Απ'την αρχή, ξανά. Μα κάτι... Δεν... Μια απουσία.

Καλολογικά στοιχεία. Λίγο χρώμα. Αυτά, ναι...

Έξυπνος άνθρωπος. Κοφτερό μυαλό. Αδέξιο χαμόγελο. Θλιβερό αστείο. Όλα καλά τώρα.

Υπέροχος. Ανυπόφορος. Καυτός. Αγαπημένος. Δροσερός. Διαβρωτικός. Απολαυστικός. Ανυπέρβλητος. Αναπάντεχος. Μεσημεριανός. Κλεμμένος. Ξιπασμένος.

Όλα στη θέση τους. Ανακάτεμα και πάλι από την αρχή...

Ανυπέρβλητο καλοκαίρι... Όχι. Πρώτα η λέξη, μετά το καλολογικό. Καλοκαίρι ανυπέρβλητο.

Καλύτερα τώρα.

Καλοκαίρι ανυπέρβλητο. Ζέστη απολαυστική. Ήλιος αναπάντεχος. Θάλασσα ανυπόφορη. Ίσκιος καυτός. Ραστώνη κλεμμένη. Ελευθερία ξιπασμένη. Χρόνος αγαπημένος. Ηρεμία δροσερή. Επιθυμία υπέροχη. Έρωτας μεσημεριανός. Ευτυχία διαβρωτική.

Όλα καλά καμωμένα. Μα, όχι. Πάλι κάτι... Δεν... Εκεί...

Αύριο πάλι. Καλύτερα...

13 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...

Τα κατάφερες; τα έβαλες σε τάξη; σαν κάτι να λείπει πάλι!!
Εύχομαι να το βρεις!!!
Καλό βράδυ...

ysterografo είπε...

"Κι όμως, στον παράξενο κόσμο που ζω,
όλα καλά και σωστά καμωμένα.
Κόσμος κι αυτός δίχως εσένα,
δίχως εμένα".

s_pablo είπε...

@Φούλη

Εκεί είναι μωρέ. Ουπς, είναι ήδη εδώ. Η παρούσα ανάρτηση θα μπορούσε να έχει τίτλο "ακινησία" ή και "προσχέδιο".

Ευχαριστώ και καλό βράδυ και σε σένα.

s_pablo είπε...

@υστερογραφο

Τι παράξενος συνειρμός. Αγαπημένη Τάνια, υπέροχο τραγουδάκι.

ΥΓ. Πάλι τα ίδια κάνω. Είμαι αδιόρθωτος.

Art8sally είπε...

Τάξη δεν μπαίνει πουθενά.. όμως αξίζει να το προσπαθούμε! Θέλουμε κάτι να μας συνταράξει νομίζω και θα μπούν όλα σε τάξη και στη θέση τους.. καληνύχτα :)

Skouliki είπε...

εχω γραψει στο μπλογκ μου και μου το θυμισες

Σαν εναν μαγικό αυλό που σφυρίζει τοσο απαλά σαν να εξιστορεί ενος άνεμου παραμύθι παρασέρνοντας την ακουστική μου σε μια τρισδιάστατη τέχνη

Ιφιμέδεια είπε...

Για να γίνει το σταυρόλεξο ποίημα νομίζω θέλει βαθιά ανάσα, βουτιά στα εσώψυχα, ανάδυση, γενναία απόφαση.
Καμιά φορά όμως οι ίδιες οι λέξεις αναλαμβάνουν να σε κατεβάσουν σαν ανεμόσκαλα στα βάθη σου και πάλι να σε γυρίσουν.

(γράφε κι άλλο)

Asteroid είπε...

Καλοκαίρι νάναι κι όλα τ' άλλα βρίσκονται!
Και μέσα στον γενικό χαμό, με τόσα ονόματα ουσιαστικά να περιφέρονται χαλαρά - κάθε λέξη κι άνθρωπος, δηλαδή - αυξάνονται κι οι πιθανότητες να βρούμε ο ένας τον άλλο!
;-)

amalthia είπε...

έρωτας μεσημεριανός!

μπίνγκο!

s_pablo είπε...

@Σαλλυ

Δεν τίθεται θέμα τάξης ή αταξίας. Τίθεται θέμα πράξης.

@ σκουλήκι

Μ'άρεσε η συγκεκριμένη ανάρτηση σου. Τώρα τη διάβασα, βέβαια.

Ευχαριστώ για το σχόλιο

s_pablo είπε...

@Ιφιμέδεια

Αγαπάμε τις λέξεις. Καμμιά φορά εκπλήσσομαι που βρίσκω κι άλλους λεξιλάτρες. Όχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά γιατί κρύβονται...

@Αστεροειδη

Ναι, φίλε μου. Το καλοκαίρι έχει μια δύναμη περίεργη. Κι όσο υπάρχουν πιθανότητες, υπάρχουν και οι δυνατότητες.

@Αμάλθεια

Το σακί με τις λέξεις, έβγαλε και κάτι καλό ε?

s_pablo είπε...

@Ιφιμέδεια

Να κι άλλο ένα παράξενο. Διαβάζω δυο σειρές που είχα γράψει και άφησα για την επόμενη ανάρτηση μου.

Λέω, δεν είναι δυνατόν...

Ιφιμέδεια είπε...

Αδημονώ.
Τι δεν είναι δυνατόν;