Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Θα έρθει η μέρα?

Τον οδηγούν, δεμένο, στον άγιο τόπο του μαρτυρίου και τον σταυρώνουν πάνω στον βράχο. Το πρόσωπο συσπάται σε κάθε χτύπημα του σφυριού. Νιώθει τον πόνο, νιώθει την αγωνία, αλλά δεν νιώθει φόβο. Είναι ο αίρων το μέλλον του ανθρώπου, ο πρώτος Μεσσίας, θεός και άνθρωπος μαζί, όχι επειδή τον έθρεψε ανθρώπινη μήτρα, αλλά από αγάπη γι’αυτούς τους εφήμερους, αποκομμένους από το μοιράδι της εξουσίας μιας νέας τάξης πραγμάτων που ήρθε μέσα από φωτιά κι ατσάλι.

Διπλοτσεκάρουν τα δεσμά του κι αποχωρούν. Μένει μόνος μαζί με τους δώδεκα αποστόλους του, μα, αυτός ο τάλας, δεν λυγίζει. Πιο σκληρός από τον βράχο του, πιο δυνατός από τα δεσμά του, στέκει εκεί στην κορυφή του κόσμου γνωρίζοντας την αμαρτία που τον φυλάκισε, προλέγοντας την αμαρτία που θα τον βασανίσει, αναμένοντας τη λύτρωση, που θ’αργήσει αλλά θα’ρθεί, δεκατρείς γενιές μετά.

Ο Προμηθέας γνωρίζει. Αυτό είναι το μεγάλο αμάρτημα του. Η διάδοση της γνώσης της φωτιάς τον φέρνει σιδηροδέσμιο στην κορυφή του Καυκάσου. Η απόκρυψη μιας άλλης, πιο μυστικιστικής και ζωτικής για τον άρχων του κόσμου, θα τον ρίξει στα Τάρταρα όπου θα βασανίζεται για την ευσπλαχνία του με την συστηματική αφαίρεση ενός εκ των σπλάχνων του. Σε μέλλοντα χρόνο, γνωρίζει και γνωρίζουμε, πως αυτό το ίδιο αμάρτημα θα τον ελευθερώσει και μαζί μ’αυτόν όλους εμάς τους ταπεινούς, εν τη κοινή γνώσει, αδελφούς του.

Για τον Αισχύλο, ο Προμηθέας είναι το όχημα μιας έντονης πολιτικής αντίδρασης σε κάθε τι τυρρανικό, ακόμα κι αν αυτό είναι το θεϊκό δικαίωμα στην εξουσία. Ένα παράδοξο για έναν δημοκράτη, αλλά βαθιά θρησκευόμενο ποιητή, ο οποίος στις Ευμενίδες του περιγράφει τον ίδιο τύρρανο, ως δίκαιο και πάνσοφο θεό. Δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε αν στον Προμηθέα Λυόμενο, που ακολουθεί, μαζί με τον ήρωα, λύεται και η παρεξήγηση. Αν ο δίκαιος Ζευς αναγνωρίζει στον Προμηθέα την συμβολή του στην ανάληψη της εξουσίας και στον άνθρωπο το δικαίωμα της γνώσης.

Η παράσταση

Μια γυναίκα καθισμένη σε μια χαμηλή πέτρα, κοιτάζει έντρομη το κενό. Δυο άντρες με καφέ κοστούμια στέκονται στην κορυφή της κερκίδας. Γρήγορα κατεβαίνουν τα σκαλιά και ξαπλώνουν με το πρόσωπο στο χώμα και τα χέρια «δεμένα» πισθάγκωνα. Σιγά σιγά, δέκα ακόμα άντρες παίρνουν τη θέση τους κατάχαμα και ο ήχος αλλεπάλληλων πυροβολισμών γεμίζει τον χώρο. Η παράσταση έχει αρχίσει.

Η προσέγγιση ενός αρχαίου δράματος είναι πάντοτε ένα ζήτημα ατελείωτων συζητήσεων, πολλώ δε μάλλον, όταν την προσέγγιση αυτή την κάνει ένας σκηνοθέτης γνωστός για την επιμονή του στην σωματική ερμηνεία των ηθοποιών, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον στιβαρό λόγο που χαρακτηρίζει, κυρίως, τις αισχυλικές τραγωδίες.

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος, έκανε, στην τρίτη του, μεταφορά του Προμηθέα Δεσμώτη, μια εξ’αρχής και εξ’ορισμού, αμφιλεγόμενη κίνηση. Ξεγύμνωσε τον Προμηθέα από τον οντολογικό προβληματισμό και ανέδειξε μόνο την πολιτική πλευρά του έργου, επιχειρώντας μια σύνδεση της Τιτανομαχίας και των επακολούθων της με τη σημερινή πολιτική κατάσταση.

Όπως ο ίδιος λέει σε μια συνέντευξη του, ο χορός των Ωκεανίδων είναι μια ομάδα εξαθλιωμένων μεταναστών, δεσμωτών της σημερινής εξουσίας οι οποίοι, ενώ ξεκινούν παραδομένοι στην κατήφεια του μαρτυρίου τους, με την είσοδο του Προμηθέα εναντιώνονται στην εξουσία και ορθώνουν και αυτοί το ανάστημα τους, «γίνονται και αυτοί Προμηθείς», απαντώντας καταφατικά στη, λάιτ μότιφ, ερώτηση της παράστασης: «Θα έρθει μια μέρα?».

Για να το επιτύχει αυτό, ακολουθεί μερικούς ακόμη πιο αμφιλεγόμενους δρόμους.

Επιλέγει ένα σύνολο ηθοποιών και την παρουσίαση του κειμένου σε τρεις γλώσσες, ελληνικά, τούρκικα και γερμανικά, δίνοντας μια παγκοσμιοποιημένη ανάγνωση. Και οι τρεις λαοί δοκιμασμένοι σε συνεχείς πολέμους, κατά καιρούς ηττημένοι και ταπεινωμένοι, και σίγουρα συμμέτοχοι του ζητήματος. Πάνω απ’όλα, δίνει τον Προμηθέα σε έναν, εξαιρετικό, Τούρκο ηθοποιό, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο την κοινή μοίρα των, ακόμα και αντιμαχόμενων, λαών.

Ο Ήφαιστος, το Κράτος και ο Ωκεανός, αναδύονται μέσα από τον χορό, υποδεικνύοντας την άμεση σχέση του δέσμιου με τον δεσμοφύλακα του, του πάσχοντα με τον συμπάσχοντα, ενώ η Ιώ, μια κυνηγημένη μετανάστρια κατά τον σκηνοθέτη, έρχεται απ’έξω υπογραμμίζοντας το πρόβλημα της γυναίκας στην σημερινή κοινωνία και την εμπορευματοποίηση της λευκής, ή και μάυρης, σάρκας της.

Ο Ερμής, σε μια απίστευτη σκηνοθετική έμπνευση, εμφανίζεται ξαφνικά μέσα από το κοινό, ανάμεσα στο οποίο βρίσκεται σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Το τσιράκι της εξουσίας, είναι ένας από εμάς. Δεν είμαστε εμείς άμοιροι των ευθυνών μας. Ίσα ίσα, είμαστε μέτοχοι των δεινών τους. Ο Γερμανός ηθοποιός, σαν δεσμοφύλακας στρατοπέδου συγκέντρωσης, περιπαίζει, χτυπάει, βασανίζει τον ταλαιπωρημένο χορό, ο οποίος σε στάση προσοχής, υπομένει, μα δεν λυγίζει.

Τέλος, κι εδώ βρίσκεται και το πιο αμφιλεγόμενο σημείο της παράστασης, ο σκηνοθέτης εισάγει έναν ακόμα χαρακτήρα (ή μήπως είναι η, βουβή στον Αισχύλο, Βία?). Μια γηραιά κυρία καθισμένη σε μια πέτρα, η οποία είναι παρούσα στη σκηνή πριν την έναρξη της παράστασης και παραμένει και μετά το τέλος της. Από το στόμα της δεν βγαίνουν αισχύλεια λόγια, αλλά, στο Α στάσιμο, μια ανάμνηση ενός, εμφυλίου(?), πολέμου και μιας βασανιστικής απαίτησης για προδοσία και, στο Γ στάσιμο, ένα κείμενο για την καταστροφική μανία της φωτιάς, του θείου δώρου, που ο Προμηθέας έκλεψε για εμάς, κι εμείς χρησιμοποιήσαμε με όλους τους λάθος τρόπους.

Η παράσταση κλείνει αμέσως μετά το χειροκρότημα του κοινού. Ο Τούρκος Προμηθέας μας ζητάει να κάνουμε ησυχία και μας ρωτάει, στα ελληνικά: «Θα έρθει μια μέρα?». Κάποιοι απαντούν, κάποιοι άλλοι όχι. Και αυτή, ακριβώς, είναι και η κατακλείδα της παράστασης. Είμαστε όλοι παρόντες στη σημερινή, τραγική, πολιτική κατάσταση. Κάποιοι από εμάς στεκόμαστε βολεμένοι, αδιάφοροι για τον πόνο και την καταστροφή που μας περιβάλει. Κάποιοι άλλοι, ορθώνουν το ανάστημα τους, απαντούν στο ερώτημα των καιρών και είναι έτοιμοι να γίνουν και αυτοί Προμηθείς.

Εν κατακλείδι, αυτού του κειμένου, η παράσταση του Θεάτρου Άττις ήταν μια τυπική τερζοπούλεια παράσταση. Σωματικές ερμηνείες, γεωμετρική διάταξη των ηθοποιών στο χώρο, εξαιρετική χρήση ήχου και φωτισμού και, πάνω απ’όλα, μια διαφορετική, πιο προσωπική, ματιά σε ένα κείμενο ηλικίας δυόμιση χιλιάδων ετών. Το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία, με μια μόνο, μικρή, ένσταση. Η τραγωδία του Αισχύλου υπήρξε η αφορμή και το μέσον για την επίτευξη ενός στόχου. Ο τίτλος της παράστασης ως «Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου» μοιάζει κάπως παράταιρος. Θεωρώ ότι μια εστιασμένη στο Θέατρο Άττις αναφορά της παράστασης θα ήταν περισσότερο τίμια απέναντι στο, ανυποψίαστο, κοινό. Γιατί το υποψιασμένο, δεν είχε καμμία αμφιβολία για το τι ακριβώς θα παρακολουθούσε.


Ιδιαίτερη αναφορά, τέλος, πρέπει να γίνει στο έργο τέχνης του Γιάννη Κουνέλλη, ενός εκ των σημαντικότερων εκπροσώπων της arte povera παγκοσμίως, που κοσμούσε τους τοίχους του Παλαιού Ελαιουργείου της Ελευσίνας. Μια κατασκευή με σχοινιά και πέτρες ύψους περίπου πέντε μέτρων και συνολικού μήκους περίπου εξήντα, η οποία δέσποζε στον σκηνικό χώρο αναδεικνύοντας τα κοινά, σε όλους μας, δεσμά, αλλά και τον κοινό, μεταξύ μας, δεσμό.

53 σχόλια:

s_pablo είπε...

Παρακολούθησα την παράσταση της Παρασκευής 9 Ιουλίου. Διάβασα ότι στην παράσταση του Σαββάτου έγινα κάποια έκτροπα με θεατές να φεύγουν στη μέση της παράστασης και κάποια κυρία στο τέλος να φωνάζει αίσχος.

Λυπάμαι πολύ για τους ανθρώπους που η παιδεία τους, άσχετα με το γούστο τους, τους επιτρέπει τέτοιες χυδαίες συμπεριφορές...

Coffeemug είπε...

δεν έχω άποψη για την παράσταση όμως καταλαβαίνω ότι πρέπει να ήταν με προκλητικό τρόπο δοσμένη. Δεν έχουμε όλοι ανοιχτούς ορίζοντες. Δεν είναι όλα για όλους και η προσωπική μου γνώμη εν πάσει περιπτώσει είναι ότι αν νομίζει κάποιος ότι του προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, τότε ας μην το δει. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι όποιος πήγε εκεί, πήγε υποψιασμένος για το τί θα παρακολουθήσει.

ΦΟΥΛΗ είπε...

Δεν εχω άποψη φίλε μου!!!
Καλημέρα ηλιόλουστη ,από το πανέμορφο νησί μας.....

kihli είπε...

ωραία
σ'ευχαριστώ που μαθαίνω για κάτι διαφορετικό

amalthia είπε...

εγώ πάντως που πήγα στο "αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του" είχα την ευγένεια να φύγω στο διάλειμμα...

...τώρα γιατί πήγα είναι ένα άλλο θέμα!

s_pablo είπε...

@Coffeemug

Δεν είναι όλα για όλους, συμφωνώ απολύτως. Φοβάμαι ότι αρκετοί πήγαν στην παράσταση περισσότερο για να βρίσουν παρά για να παρακολουθήσουν.

@Φούλη

Την καλησπέρα μου από την πανέμορφη Αθήνα...

s_pablo είπε...

@Κίχλη

Χαίρομαι που το βλέπεις έτσι. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι περισσότερο τα γράφω για να θυμάμαι τι αποκόμισα από κάθε παράσταση. Σαν πραγματικό ημερολόγιο δηλαδή.

Αν, απο εκεί και πέρα, κάποιος άλλος κερδίσει κάτι επιπλέον η χαρά γίνεται διπλή.

@Αμάλθεια

Χάλια η παράσταση? Ομολογώ ότι το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά να τη δω. Μια συνέντευξη του πρωταγωνιστικού διδύμου και η απέχθεια μου για τον Κοέλο ήταν αρκετά. Τελικώς, βέβαια, η κοινή λογική πρυτάνευσε και δεν το είδα.

Ευτυχώς, μέχρι τώρα, δεν έχει χρειαστεί να φύγω στη μέση μιας παράστασης. Ακόμα και 2-3 άθλιες που έχω παρακολουθήσει, είχαν κάτι ενδιαφέρον να με κρατήσει ως το τέλος.

amalthia είπε...

φώναζαν διαρκώς και προσπαθούσαν να βγάλουν γέλιο με το ζόρι!

μα ατάκα και αστείο?δεν γίνονται αυτά!

εγώ δεν ήθελα να το δω αλλά είχα προσκλήσεις και επιπλέον στο νησί μου δεν γίνονται και πολλές παραστάσεις οπότε πήγα για όλο το φίλινγκ μιας παράστασης.

s_pablo είπε...

@Αγνή νησιωτοπούλα Αμάλθεια.

Πάει για το γέλιο? Ευτυχώς που δεν πήγα, δηλαδή.

Η αλήθεια είναι ότι το συγγραφικό δίδυμο έχει μια μανία να γράφει πολύ πυκνά, σε σημείο που να καταντάει ενοχλητικό.

ΥΓ. Δεν ήξερα ότι ζεις σε νησί. Γηράσκω αει διδασκόμενος...

Coula είπε...

Είχα δει μια παράσταση στην Επίδαυρο, νομίζω δυο χρόνια πριν όπου η Ηλέκτρα εμφανίστηκε παντελώς γυμνή να εξαγνίζει το κορμί της μπροστά σε ένα κατάμεστο θέατρο!

Η οπτική του κάθε σκηνοθέτη είναι σεβαστή, και ίσως και κατανοητή για εμας που εχουμε χιλιοδιαβασει τα έργα και βλεπουμε τις διαφορές με το πρωτοτυπο!

Θα ηταν πολυ πιο έντιμο όντως να μιλάμε για διασκευες πια και όχι για τα εργα των τραγικών ή για τις αρχαίες κωμωδιες!

Δε με ενόχλησε το γυμνό! Το είχε βραι ευφυες, με ενόχλησε γενικά ο τίτλος της παράστασης που έμεινε Ηλέκτρα!

Τελοσπάντων! Έχω χρόνια να δω μια παρασταση ακριβως βασισμένη σε αρχαίο έργο! κρίμα

Coula είπε...

*το είχα βρει ευφυές

s_pablo είπε...

@Couλα

Πρέπει να μιλας για την παράσταση του Πήτερ Στάιν, με το ομορφόπαιδο τον Τότσικα. Δεν την είδα, αλλά άκουσα τα χειρότερα.

Θέλει προσοχή σε αυτό που λες. Μια σκηνοθετική ματιά, εφόσον παραμένει πιστή στο κείμενο, δεν αναιρεί τον τίτλο "Ηλέκτρα του Σοφοκλή" ή όποιου άλλου έργου. Σήμερα είδα μια εκπληκτική απόδοση της Ορέστειας, με κάποιους νεωτερισμούς (χορός 25 ατόμων π.χ.) η οποία ήταν η "Ορέστεια του Αισχύλου".

Στην περίπτωση του Προμηθέα, το κείμενο παρέμεινε ίδιο, αλλά υπήρχαν πολλές περικοπές και τελικώς, δεν ήταν μια απλή ερμηνεία του Αισχύλου, αλλά μια εκ βάθρων αναδόμηση του κειμένου.

Τέλος πάντων, και τα δυο είναι καλά, αρκεί αυτό που παρουσιάζεται να μην προσβάλει τον θεατη και να έχει μια αισθητική αξία...

Coula είπε...

Ναι, αυτό εννοώ! Με τον Τότσικα!

Εμένα μου άρεσε αυτό που είδα! Πολλοί το κράξανε, αλλά δεν υπάρχει αντικειμενικότητα σε θέματα τέχνης!

Όλα είναι υποκειμενικά!

s_pablo είπε...

@Couλα

Υπάρχει και αντικειμενικότητα, αλλά αυτή είναι μεγάαααααλη συζήτηση...

marco είπε...

Ήρθε η μέρα, ήρθε η ώρα (του Γιάννη Βαλαώρα!)

Coula έχεις τον αναπτήρα;;;

s_pablo είπε...

Μωρέ δεν το ανατιναζετε κιολας. Εσεις θα χασετε τη μονη πχοιοτητα που σας καταδεχτηκε...

Coula είπε...

marco,

αναβω ενα κερακι, και σε ρωτω...εχεις παει ποτέ Επίδαυρο;; Η είσαι ντίπ για ντιπ στοκος;;;;

marco είπε...

Πώς δεν έχω πάει;

Πρώτο τραπέζι ήμανα, με φυστίκια, ουίσκια, χαμός

Coula είπε...

Δεν έχεις κι άδικο τώρα...
ο μόνος που μας έχει καταδεχτεί κα είναι πχοιοτικός είσαι εσυ και ο mahler!!!!!

Πρεπει να σε ευχαριστησουμε θερμα!

Coula είπε...

marco

συγκεντρώσου! Διαπράττεις ύβριν

s_pablo είπε...

Μαρκο

Επιδαυρο ειπε, οχι Επισαυρο

Κροκοδειλα

marco είπε...

Εγώ φταίω ρε παιδιά που μου αρέσουν τα Lacoste? Σαν τον Καραμνλή, τον παλιό, όχι το remix

marco είπε...

Και συγνώμην κιόλας, αλλά εγώ δεν σας έβαλα πχιότητα σήμερα να ακούσετε, να πλαντάξετε;;;

Τί αλλο να κάνω; Να απαγγέλω ποιήματα;

s_pablo είπε...

Ικανό σ'εχω ρε να πας Επίδαυρο και να πετάς γαρδενιες στο χορό.

Coula είπε...

s_pablo,

31 που θα παμε εμεις, δε θα τον παρουμε μαζί!! Θα μας κάνει ρόμπα!

αχαχαχαχα

marco είπε...

Υπερβολές... Καμιά σαμπάνια να στείλω σε κανά μωράκι άμα αξίζει τον κόπο, αλλά και άνθη, δε λέει. Μετά ρε παιδί μου, στο Ρομέο!

s_pablo είπε...

Σιγά μην τον πάρουμε Couλα...

Μαρκο, η κορυφαία του χορου δεν κανει και lap dancing ρε συ. Μην ξερογλείφεσαι...

marco είπε...

δεν μου αρέσουν εμενα τα lap dancing...

Εσύ ρε που είσαι της πχιότητας πού το ξέρεις το lap dancing;;;;

Λουγκρητία...

Coula είπε...

Καλά λες, είναι ικανός να ανάψει τσιγάρο και να το σβήσει στο αρχαίο μάρμαρο!

s_pablo είπε...

Είχα μια φίλη από τη Σιβηρία ρε συ. Την γνώρισα σε μια παράσταση του Γλάρου του Τσέχωφ.

Υπάρχουν και πχοιοτικες λαπντανσερς.

s_pablo είπε...

Couλα και να φτύνει και τα τσόφλια από τα φυστίκια...

χαχαχα

marco είπε...

Κι αυτή η φίλη σου τί έκανε;


COula, αν θες να ξέρεις, έχω ατομικό σταχτοδοχείο! και δεν θα κάπνιζα όταν βγεί το αστέρι να τραγουδήσει!


χαχαχαχαχα

Coula είπε...

Ναι ρε συ, μετά το 30 στάσιμο, βγαίνει ο Κιάμος και μετά η Βίσση!

χαλαρααααα

Coula είπε...

*3ο

marco είπε...

Α, εγώ δεν πάω να δω Κιάμο...

Κανά Βολάνη όμως...

:)))))))

s_pablo είπε...

Ναι, ο Κιάμος θα σφυρίξει τη λήξη του φεστιβαλ...

Θα μοιράζουν και σφυρίχτρες στην είσοδο.

Άντε τζους τώρα. Αμέρικαν μπαρ το κάνατε το μέγαρο...

Coula είπε...

s_pablo,

δεν τον παίρνουμε στανταρ!!!!

marco είπε...

Μη με πάρετε!

Θα έρθω μόνος μου και θα ανάψω και τα bomb busters να ακούσετε κανα σουξεδάκι να γουστάρετε

s_pablo είπε...

Couλα

Γιατί υπήρχε τέτοιο ενδεχόμενο? Να μας ρωτάει κάθε πέντε λεπτά αν η Ηλέκτρα λέει και το Δώδεκα?

Coula είπε...

Και μέσα στην ησυχία της μαγικής αρχαίας αύρας σε μια κατάμεστη Επίδαυρο, θα ακούγεται από μια άκρη Βολάνης.....

έλεοςςςς

δε σε ξερωωωωωωω marco

marco είπε...

Πφφφφφφφφφφφ... Αυτό ρε ξέρω ποιά το λέει

marco είπε...

Να βάλω Κοντολάζο τότε;;;

Coula είπε...

Μπουζουκερί στο αρχαίο θέατρο, λαδόκολα, μπυρα και ρεψιματα....

ημαρτοννννν

marco είπε...

Ηλέκτρα θα δείτε; Πφφφφ στο καλό!

Μια φορά που είχα δεί... Τι χάλια ρε παιδί μου! Και δεν πήγαινα σε μια συγκέντρωση του ΚΚΕ;;; Με κάτι ταγάρια και κάτι ριχτά... Έλα μανίτσα μου να σε κυκλοφορήσω εγώ στα μαγαζά τα χάι, να πάθεις εγκεφαλικό!

Coula είπε...

Πιάνουμε κανενα άλλο ιστολόγιο;;;

Τι λέτε για γνωστό άγνωστο;;;;

Κάνουμε ενα ντου απο παντού;;;;;

marco είπε...

Coula, το ρίχνεις το επίπεδο τώρα...

Αν ορέγεσαι κανά κοψίδι, να πάμε μία στη Χασιά, να έρθουν τα ψητά, να γίνει το Κούγκι!..

marco είπε...

παμε ναι

εχεικι αναρτηση για το κερατο

s_pablo είπε...

Πάμε γναγ

bear είπε...

Καλημέρα!
Εχε χάρη που με κάνατε και ξεράθηκα στα γέλια. Αλλιώς θα τρώγατε το ξύλο της αρκούδας. χαχαχα

marco είπε...

bear μη του λές τέτοια, γιατί είναι και πχοτικός και μπορεί να σκιαχτεί

χαχαχαχαχα

s_pablo είπε...

Άσε Bear. Εσύ ήσουν από τους τυχερούς. Δεν είδες τι έγινε εδώ μέσα? Μην πω για τον γνωστό άγνωστο που έγινε το μπλογκ του άγνωστο σκέτο...

marco είπε...

Μμμμμ η παρθένα παιδιά, έχει και θέμα...

My little Prince ♕ Nikolas είπε...

Εγώ δυστυχώς έχω πολύ καιρό να δω παραστάσεις, άρα δεν μπορώ να κρίνω τις εξελίξεις. Η τελευταία ήταν η Καρμεν, από μια ομάδα τσιγγάνων στο ανοιχτό θέατρο γης... Pablo που χάθηκες? ανησυχώ